Lutherse Kerk in Nederland en Leiden

De Evangelisch-Lutherse Kerk in Nederland behoort met circa 20.000 leden tot de z.g. “kleine kerken”. Internationaal zijn de Lutheranen met 66 miljoen leden echter de grootste reformatorische groepering, verenigd in de L.W.F. (Lutherse Wereld Federatie), gevestigd in Genève. De Evangelisch-Lutherse Kerk is lid van de Raad van Kerken in Nederland en tevens van de Wereldraad van Kerken.

Historie Evangelisch-Lutherse Gemeente Leiden

De reformatie begon in Leiden al spoedig na het nieuws over dr. Maarten Luther’s protest tegen de verkoop van aflaten in 1517 (de 95 stellingen). Via de drukpersen van Huych Jansz. van Woerden en Jan Zevertsz. werden de nieuwe lutherse ideëen verspreid. Jan Zevertsz. drukte in 1519 al lutherse boeken. In 1521 echter werden de lutherse boeken in Leiden verboden. Enkele jaren daarna moest Jan Zevertsz. zich voor het gerecht verantwoorden voor dat wat door de Rooms-katholieke kerk als een zware aanval gezien werd.

In de tweede helft van de 16e eeuw zette de reformatie door met een sterke groei van het aantal aanhangers van de franse reformator Jean Calvijn. In 1567 kregen de gereformeerden toestemming tot het houden van diensten. De stad Leiden werd in 1572 officieel tot gereformeerde stad verklaard. Oook de lutherse en ook doopsgezinde gemeentes namen toe in getal door de komst van vluchtelingen vanuit de religieuze oorlogen in Duitsland, België en Frankrijk. De lutheranen kregen de naam dissidenters vanwege de afwijkende reformatorische ideëen. De eerste tekenen dat er in Leiden een Lutherse gemeente is stammen uit 1586-1587, vlak nadat veel protestanten vanwege de inval van Parma in Antwerpen (1585) gevlucht zijn. De eerste erediensten werden in 1588 gehouden in een woonhuis aan de Groenhazengracht.
Voor de juiste historische informatie en bewoording ervan wordt nog enig verder onderzoek gedaan.